दिवाळीचा आनंद, घरच्या फराळासोबत.

मंद भाजलेलं बेसन आणि साजूक तूप, घरात लाडू होत असल्याची खूण असलेला तो गंध.

रवा आणि ओलं खोबरं, इतके नरम की 3–⁠4 कधी संपतात ते कळतही नाही.

भाजलेल्या भाजणीची खमंग, कुरकुरीत चकली, दिवाळीत जिचा आवाज सगळे कान देऊन ऐकतात.

पातळ पोहे, शेंगदाणे, कढीपत्ता आणि तिखटपणासाठी थोडी मिरची, सगळ्यात आधी रिकामी होणारी वाटी.

हिऱ्याच्या आकारात कापलेले छोटे काप, हलकेसे गोड आणि खुसखुशीत, एक मूठ खाऊन थांबणं कठीण.

गोड शंकरपाळीची तिखट बहीण: तेच खुसखुशीत चौकोन, साखरेऐवजी तिखट आणि ओव्याची चव.

सुकं खोबरं आणि रव्याचं गोड सारण भरलेल्या चंद्रकोरी करंज्या, प्रत्येक मराठी मुलाला तोंडपाठ असलेला आकार.