हिवाळी ताकद
डिंक लाडू
Gond Laddu
थंडी आली की आजी आग्रहाने देते, तो हाच.
₹210 प्रति 250 ग्रॅम
डिंक
सुकं खोबरं
सुकामेवा

डिंक
सुकं खोबरं
सुकामेवा
थंडीत ऊब देणारा लाडू
महाराष्ट्रात हिवाळ्यातल्या पहिल्या खऱ्या गारव्याला एक चव असते. घरात कुठेतरी कढईत डिंक तळला जाऊ लागतो, त्याचे बारीक खडे छोट्या ढगांसारखे फुलून येतात, आणि हिवाळी लाडू सुरू झाल्याचं साऱ्यांना कळतं. वर्षातून एकदाच बनणारा आणि उरलेलं वर्षभर आठवणारा हा पदार्थ.
डिंक लाडू ही मिठाई कमी आणि काळजी घेण्याची जुनी पद्धत जास्त. बाळंतिणीसाठी, वाढत्या मुलांसाठी, थंडी ज्यांना जड जाते अशा प्रत्येकासाठी आजी हा लाडू 'लिहून' द्यायची. उबेसाठी तूप, ताकदीसाठी सुकामेवा, सांध्यांसाठी डिंक. याला कोणी पोषणशास्त्र म्हटलं नाही. ते नुसतं लागू पडायचं.
आमचाही अगदी तसाच. सुकामेव्याने आणि भाजलेल्या सुक्या खोबऱ्याने गच्च भरलेला, श्रीमंत चवीची अजिबात माफी न मागणारा. डिसेंबरच्या सकाळी कोमट दुधासोबत एक लाडू, म्हणजे डिसेंबर सार्थकी लागला.
तीन उबदार पावलं, खास हिवाळ्यासाठी.
हा लाडू असा घडतो

डिंक, सुकं खोबरं, सुकामेवा, तूप
डिंकाचे खडे, किसलेलं सुकं खोबरं, बदाम-काजू-खारकांची भरगच्च तयारी, गूळ, आणि बाजूला छोट्या वाटीत साजूक तूप. इथलं सगळं मुद्दामच भरभक्कम; या लाडवावर जबाबदारी आहे.

डिंक फुलतो
गरम तुपात पडताच डिंक क्षणात फुलून हलका, कुरकुरीत होतो. संपूर्ण बॅचमधला हा सर्वांत सुंदर क्षण; हिवाळ्यातल्या स्वयंपाकघरांना त्यांचा खास गंध याच क्षणामुळे मिळतो.

गच्च भरून, घट्ट वळण
भाजलेलं सुकं खोबरं, बारीक चिरलेला सुकामेवा, गूळ आणि फुललेला डिंक कोमट असतानाच एकत्र दाबले जातात. मिश्रण बारीक ठेवलं जातं; खोबऱ्याचा एखादा कण इथे तिथे दिसतो, पण तुकडा कधीच नाही. हे लाडू बाकीच्यांपेक्षा घट्ट वळले जातात; एका लाडवाने हिवाळ्याची सकाळ निभावून न्यावी म्हणून.







